Αρχική > Uncategorized > Καμία περίπτωση για 2 κράτη

Καμία περίπτωση για 2 κράτη

Μετάφραση του άρθρου «No chance for 2 states» στο YNET 4.3.2009 της Giora Eiland από τον Ζαν Κοέν.

Οι Ισραηλινοί ηγέτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν καλύτερες επιλογές από τη λύση των δύο κρατών.

Μία κυβέρνηση συνοχής σύμφωνα με αναφορές δεν θα δημιουργηθεί, επειδή η Tzipi Livni θεωρεί ότι ο Benjamin Netanyahu δεν είναι οπαδός της λύσης των δύο κρατών. Αλλά είναι αυτή η μόνη πολιτική λύση; Αυτό πιστεύει η Livni καθώς και πολλοί άλλοι σε διάφορα μέρη του κόσμου, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Όχι μόνο δεν είναι η μοναδική λύση αλλά είναι μία κακή λύση, και πιθανόν ποτέ δεν θα επιτευχθεί.

Η ιδέα των «δύο κρατών» είναι βασισμένη σε μία σειρά υποθέσεων: Πρώτον, η υπόθεση ότι πρωταρχική παλαιστινιακή εθνική φιλοδοξία είναι η δημιουργία κράτους. Δεν υπάρχει καμία αλήθεια σε αυτό. Τα παλαιστινιακά ήθη βασίζονται σε αξίες όπως η δικαιοσύνη, οι διωγμοί, η εκδίκηση, και πάνω απ’ όλα, το «δικαίωμα της επιστροφής».

Είναι αλήθεια ότι οι Παλαιστίνιοι θέλουν να βάλουν τέλος στην κατοχή, αλλά είναι λάθος να θεωρεί κανείς ότι αυτό μεταφράζεται σε επιθυμία για ένα ανεξάρτητο κράτος. Θα προτιμούσαν τη λύση του «μη κράτους» – αυτό σημαίνει ότι το κράτος του Ισραήλ θα πάψει να υπάρχει και η περιοχή ανάμεσα στη Μεσόγειο και τον ποταμό Ιορδάνη θα μοιραστεί ανάμεσα στην Ιορδανία, τη Συρία και την Αίγυπτο.

Η δεύτερη υπόθεση είναι ότι αν δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος, θα διοικείται από «μετριοπαθείς». Δεν υπάρχει καμία αλήθεια σε αυτό. Είναι πιθανό η διοίκηση της Λωρίδα της Γάζας και της Δυτικής Όχθης να περάσει σε σύντομο χρονικό διάστημα στα χέρια της Hamas.

Η τρίτη υπόθεση είναι ότι δύο σταθερά κράτη μπορούν να συνυπάρξουν στη στενή λωρίδα που βρίσκεται μεταξύ της Μεσογείου και του ποταμού Ιορδάνη. Είναι εύκολο να αποδείξει κανείς ότι αυτό δεν είναι δυνατόν: το παλαιστινιακό κράτος δεν θα μπορεί να είναι ανεξάρτητο και το Ισραήλ δεν θα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Η τέταρτη υπόθεση είναι ότι το Ισραήλ μπορεί να εφαρμόσει αυτή τη συμφωνία· μια συμφωνία που συνεπάγεται την απομάκρυνση 100.000 εποίκων από την Ιουδαία και τη Σαμάρια. Ακόμη κι αν παραβλέψουμε τις κοινωνικές και πολιτικές περιπλοκές αυτού του γεγονότος, μία τέτοια επιχείρηση θα κόστιζε περισσότερο από 30 δισεκατομμύρια δολάρια, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα δισεκατομμύρια που θα απαιτούνταν για την αναδιάρθρωση του στρατού. Είναι αυτό πιθανό;

Με λίγα λόγια, τα περισσότερα που μπορεί η Ισραηλινή κυβέρνηση να προσφέρει στους Παλαιστινίους, συνεχίζοντας να υπάρχει πολιτικά, είναι λιγότερα από το ελάχιστο που μπορεί να δεχθεί ένα παλαιστινιακό καθεστώς, συνεχίζοντας να υπάρχει πολιτικά.

Ευκαιρία για αλλαγή.

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο άλλες λύσεις οι οποίες είναι πολύ πιο ευεργετικές, και όχι μόνο για το Ισραήλ.

Η πρώτη είναι η δημιουργία μίας ανεξάρτητης πολιτικής οντότητας στη Δυτική Όχθη η οποία θα αποτελεί μέρος μιας συνομοσπονδίας με την Ιορδανία. Αυτό ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά όλο και αυξάνονται οι φωνές που υποστηρίζουν αυτή την ιδέα, και στην Ιορδανία και στη Δυτική Όχθη.

Η ιορδανική λογική είναι απλή: Αν δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος, αυτό θα διοικείται από την Hamas, και ένα κράτος της Hamas το οποίο θα συνορεύει με την Ιορδανία θα είναι η αρχή του τέλους για το Βασίλειο Hashemite. Επομένως, είναι καλύτερο ο έλεγχος για την ασφάλεια στη Δυτική Όχθη να βρίσκεται σε ιορδανικά χέρια.

Οι Παλαιστίνιοι οι οποίοι υποστηρίζουν αυτή την ιδέα το κάνουν για δύο λόγους: Προτιμούν να διοικούνται από την Ιορδανία παρά από την Hamas, και είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να εξοντώσουν τους Ισραηλινούς.

Η δεύτερη εναλλακτική είναι μία τοπική λύση, στην οποία θα υπάρξει ανταλλαγή εδαφών όχι μόνο ανάμεσα στο Ισραήλ και το παλαιστινιακό κράτος· αντίθετα, θα εμπλακεί και η Αίγυπτος. Η Γάζα μπορεί να τριπλασιαστεί, εξαιτίας των αιγυπτιακών εδαφών, και μπορεί να αποκτήσει πραγματική οικονομική βιωσιμότητα.

Σε αντάλλαγμα, οι Παλαιστίνιοι θα παραιτηθούν από ένα σημαντικό κομμάτι γης στη Δυτική Όχθη, και αυτό θα επιτρέψει στο Ισραήλ να μειώσει τον αριθμό αυτών που θα απομακρυνθούν σε 30.000.

Το Ισραήλ θα αποζημιώσει την Αίγυπτο με εδάφη στο νότιο τμήμα δημιουργώντας ένα άνοιγμα ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Ιορδανία, βόρεια του Eilat, και άλλα.
Πίσω στη νέα κυβέρνηση του Ισραήλ: ο Netanyahu θα βοηθούσε με τον καλύτερο τρόπο όχι απλώς απορρίπτοντας τη λύση των δύο κρατών αλλά προσπαθώντας ταυτόχρονα να πείσει τις ΗΠΑ να εξετάσουν εναλλακτικές λύσεις.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama μίλησε για αλλαγή – να η ευκαιρία να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί έβλεπαν την κατάσταση έως τώρα.

http://israelyesgr.blogspot.com/

  1. harrylogy
    Μαρτίου 17, 2009 στο 7:37 πμ

    Επιτελους,ενα αρθρο της προκοπης,απο Εβραια που δεν πουλαει "προοδευτιλικι"…

  2. harrylogy
    Μαρτίου 18, 2009 στο 4:57 πμ

    Ανεβασε το αρθρο του προδοτη Λεβυ,οπως το ανεβασε ο Κοεν,να τα χωσω…

  3. Israelman
    Μαρτίου 18, 2009 στο 5:13 πμ

    Δεν συμφωνώ καθόλου με το άρθρο που αναφέρεις και επομένος δεν θα τον διαφημίσω. Γράφτηκε από δημοσιογράφο στην εφ. Haaretz, η οποία είναι σαν να λέμε εφημερίδα του ΚΚΕ – τέρμα αριστερά. Άμα βρω χρόνο θα κάτσω να γράψω τα δικό μου άρθρο για τις επιτυχίες της τελευταίας επέμβασης.

  4. harrylogy
    Μαρτίου 18, 2009 στο 6:43 πμ

    Αμ ετσι πες μου…

  5. Anonymous
    Μαρτίου 23, 2009 στο 1:52 πμ

    Δεν υπάρχει περίπτωση να μην γεννηθεί παλαιστινιακό κράτος.

  6. Anonymous
    Μαρτίου 23, 2009 στο 2:06 πμ

    Πρέπει να ομολογήσω ότι έχεις την ποιο γρήγορη ανάρτηση σχολίου. Μήπως θα έπρεπε να βάλεις κάποιο φίλτρο; βέβαια η προσωπική μου άποψη είναι υπέρ της ελευθερίας, ο καθένας δηλαδή να γράφει ότι θέλει, και φυσικά να δέχεται και τις απαντήσεις. Είναι φυσικό επακόλουθο ότι χώροι που επιτρέπουν την ελεύθερη έκφραση, τραβούν σταδιακά και τα καλύτερα μυαλά. Διότι ναι μεν μπορείς να βρίζεις, αλλά μπορείς και να μην βρίζεις, όταν το βρίσιμο δε βγάζει πουθενά. Ο λόγος πάντα και ο ποιο ο άσχημος έχει μια αξία, αν ξέρεις να την δεις και να την σταθμισης. Να φοβάσαι αυτούς που δε γράφουν και κινούνται στο παρασκήνιο. Όταν εγώ δε γράφω και μόνο σκέφτομαι, ξέρω ότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και απλώς περιμένω τα γεγονότα να συμβούν. Δεν έχει σημασία τι καταλαβαίνει ο άλλος. Όταν δεν γράφεις σημαίνει ότι αδιαφορεις παντελώς για τον άλλο, όχι όμως για τα γεγονότα.

  7. Israelman
    Μαρτίου 23, 2009 στο 3:44 πμ

    Ευχαριστώ για το σχόλιο Ανώνυμε. Όταν πρωτοάνοιξα το μπλογκ, το μοναδικό φίλτρο που είχα ήταν ο σχολιαστής να ήταν εγγεγραμμένος, να είχε κάποιο User ID, να μην είναι ανώνυμος. Όμως κατάλαβα πως έτσι, κάποιοι που τους αρέσει να διαβάζουν μπλόγκς αλλά ποτέ δεν έχουν User ID, μπορεί να μη έκαναν τον κόπο να γραφτούν για να αφήσουν σχόλια (θετικά ή αρνητικά). Όπως θα έχεις μάλλον παρατηρήσει, πολλοί απλά βρίζουν ή γράφουν συνωμοσιακές ασυναρτησίες συνοδευόμενες με βρισιές. Δεν σβήνω κανένα σχόλιο – ακόμα και τα χυδαία. Υπάρχει ελευθερία έκφρασης, απαντάω σε όλα τα σχόλια που κάνουν επιχειρηματολογία και αδιαφορό για της χυδαιότητες ή τα τρελλά σχόλια. Οι χυδαιότητες δείχνουν το χαμηλό επίπεδο του σχολιαστή.Τα παράλογα σχόλια δείχνουν την τρέλλα που υπάρχει στην κοινωνία και πιστεύω πως είναι διασκεδαστικά :)Το μπλογκ προφανώς είναι υπέρ του Κράτους του Ισραήλ και αναδεικνύει τις θέσεις και τις αιτιολογίες για τα όσα συμβαίνουν στην περιοχή, αποδεικνύοντας την δίκαιη πλευρά. Όποιος δεν συμφωνεί, έχει την ελεύθερία να το πει όπως θέλει. Το να με πουν σαπούνι, παλμολιβ και όλα τα σχετικά, δεν μου κάνουν καμία αίσθηση – τα έχω ακούσει τόσες φορές που το αυτί μου έχει μουδιάσει και το πετσί μου έχει γίνει πολύ χοντρό. Φιλικά Israelman.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: