Αρχική > Uncategorized > Στο Στόμα του Λύκου: Ισλαμισμός 2.0 – Μία Ακόμα Μεγαλύτερη Απειλή.

Στο Στόμα του Λύκου: Ισλαμισμός 2.0 – Μία Ακόμα Μεγαλύτερη Απειλή.

Νοεμβρίου 24, 2009 Σχολιάστε Go to comments

Πηγή. Το παρακάτω άρθρο έχει ακριβώς να κάνει με την συζήτηση των σχολίων στην προηγούμενη ανάρτηση στο μπλογκ. Είναι αστείο πως εμείς εδώ το συζητήσαμε πρώτοι και σήμερα βγαίνει τέτοιο άρθρο στην επίσημη ειδησιογραφία!!!

Δανειζόμενοι μία ορολογία από την τεχνολογία, αν ο Ayatollah Khomeini, ο Osama bin Laden, και ο Nidal Hasan αντιπροσωπεύουν τον Ισλαμισμό 1.0, ο Recep Tayyip Erdogan (Πρωθυπουργός της Τουρκίας), ο Tariq Ramadan (Ελβετός διανοούμενος), και ο Keith Ellison (Αμερικανός γερουσιαστής) αντιπροσωπεύουν τον Ισλαμισμό 2.0. Ο πρώτος σκοτώνει περισσότερο κόσμο όμως ο δεύτερος είναι μεγαλύτερη απειλή για τον Δυτικό πολιτισμό.

Η 1.0 έκδοση επιτίθεται σε αυτούς που υποτίθεται ότι εμποδίζουν τον στόχο μίας κοινωνίας που κυβερνάται από ένα παγκόσμια χαλιφάτο και ελέγχεται στο σύνολο με το Σαρία (Shari’a = Ισλαμικός Νόμος). Οι πρωταρχικές τακτικές του Ισλαμισμού, από Ολική Διακυβέρνηση μέχρι Μέγα-Τρομοκρατικές ενέργειες, περικλείουν απεριόριστη κτηνωδία. Τρεις χιλιάδες νεκροί σε μία επίθεση; Η αναζήτηση του Bin Laden για ατομικά όπλα δείχνει ότι το δολοφονιμένο σύνολο θα μπορούσε να ήταν εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες φορές μεγαλύτερο.

Όμως, μία ανάλυση των τελευταίων τριών δεκαετιών, από τότε που ο Ισλαμισμός έγινε μία σημαντική πολιτική δύναμη, αποδεικνύει ότι η βία από μόνη της πολύ σπάνια έχει αποτελέσματα. Οι επιζώντες τρομοκρατικών επιθέσεων σπάνια παραδίδονται στο εξτρεμιστικό Ισλάμ – δεν έγινε μετά την δολοφονία του Anwar Sadat στην Αίγυπτο το 1981, ούτε οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ή οι βομβιστικές επιθέσεις στο Μπαλί το 2002, ούτε η βομβιστική επίθεση στην Μαδρίτη το 2004, ή στο Αμμάν το 2005, ούτε οι συνεχείς Τρομοκρατικές επιθέσεις στο Ισραήλ, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Η Τρομοκρατία σπέρνει την καταστροφή και σκοτώνει και φοβερίζει, αλλά πολύ σπάνια ανατρέπει την υπάρχουσαν Αρχή.

ΜΗ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ βία που στοχεύει στην εφαρμογή Shari’a έχει και αυτή μικρά αποτελέσματα. Επανάσταση (δλδ, κοινωνική εξέγερση μεγάλης κλίμακας) έφεραν τους Ισλαμιστές στην κυβέρνηση σε ένα μόνο μέρος και μόνο μία φορά: στο Ιράν το 1978-79. Παρομίως, ένα πραξικόπημα έφερε τους Ισλαμιστές στην κυβέρνηση μόνο μία φορά: Σουδάν το 1989. Το ίδιο ισχύει και για τον εμφύλιο πόλεμο: Αφγανιστάν το 1996.

Αν ο Ισλαμισμός 1.0 σπάνια επιτυνχάνει στην προώθηση του Shari’a, ο Ισλαμισμός 2.0 έχει μία στρατηγική που εκμεταλεύται το σύστημα πολύ καλύτερα. Οι Ισλαμιστές, έμπειροι στο να κερδίζουν τις δημόσιες εντυπώσεις, αντιπροσωπεύουν την κυρίως αντιπολίτευτικη δύναμη στις χώρες με Μουσουλμανική πλειοψηφία όπως στο Μαρόκο, Αίγυπτο, Λίβανο, και Κουβέιτ. Οι Ισλαμιστές απολάβανε εκλογικές νίκες στην Αλγερία το 1992, στο Μπανγκλαντές το 2001, στην Turkey το 2002, και στο Ιράκ το 2005.

Από την στιγμή που έχουν την διακυβέρνηση, μπορούν να μεταφέρουν την χώρα προς τον Shari’a. Ενώ ο Mahmoud Ahmadinejad βρίσκεται αντιμέτωπος με την οργή των Ιρανών διαδηλωτών και ο Βin Laden είναι κρυμμένος σε κάποια σπυλιά, αντίθετα ο Erdogan βρίσκεται στα ύψη της δημόσιας έγκρισης, ανακατασκευάζει την «Δημοκρατία» (Republic) της Τουρκίας και προσφέρει ένα δελεαστικό μοντέλο για όλους τους Ισλαμιστές παγκοσμίως.

Αναγνωρίζοντας αυτό το μοτίβο, ο κάποτε-κύριως θεωρητικός της al-Qaida αποκήρυξε δημοσίως την Τρομοκρατία και υιοθέτησε πολιτικούς τρόπους. Ο Sayyid Imam al-Sharif γενημένος το 1950, γνωστός επίσης με το πολεμικό όνομα (nom de guerre) Dr. Fadl – πώς λέμε Dr. Mengele  – κατηγορίθηκε ότι βοήθησε στην δολοφονία του Sadat. Το 1988, έκδοσε ένα βιβλίο στο οποίο μίλησε για διαρκή, βίαιη Τζιχάντ (jihad) ενάντια της Δύσης. Με το πέρασμα των χρόνων όμως, ο Sharif παρατήρησε την αχρηστία των βίαιων επιθέσεων και υποστήριξε την αντίθετη στρατηγική της διείσδυσης ενός Κράτους και της επιρροής της ίδιας της κοινωνίας.

Σε ένα πρόσφατο βιβλίο, καταδίκασε την χρήση βίας ενάντια Μουσουλμάνων (λέγοντας «Κάθε σταγόνα αίματος που χύθηκε και χύνεται στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ είναι υπευθυνότητα των bin Laden και Zawahiri και των πιστών τους») ακόμα και ενάντια μη-Μουσουλμάνων (λέγοντας ότι η Σεπ 11 ήταν αντιπαραγωγικό γιατί «που είναι το κέρδος αν καταστρέφεις ένα από τα κτίρια του εχθρού σου, και τότε ο εχθρός σου καταστρέφει ολόκληρη την χώρα σου; Που είναι το κέρδος αν σκοτώσεις έναν από τον εχθρό σου, και τότε αυτός σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπων σου;»).

Η εξέλιξη του Sharif από θεωρητικό της Τρομοκρατίας σε υποστηρικτή νόμιμου μετασχηματισμού ηχεί μία μεγαλύτερης κλίμακας αλλαγής – σύμφωνα με τον συγγραφέα Lawrence Wright, επισημαίνει ότι η αποστασία του Sharif είναι μία μεγάλη απειλή για την al-Qaida. Άλλοι, κάποτε βίαιοι Ισλαμικοί Οργανισμοί στην Αλγερία, Αίγυπτο και Συρία, έχουν αναγνωρίσει την δύναμη του νόμιμου Ισλαμισμού και σε γενικές γραμμές έχουν αποκυρήξει την βία.

Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ο Ισλαμισμός 1.5 – ένας συνδιασμός σκληρών και μαλακών μέτρων – δουλεύει το ίδιο καλά. Συμπεριλαμβάνει «νόμιμους» Ισλαμιστές που «μαλακώνουν» τον εχθρό, και μετά βίαιες οντότητες κατάσχετουν την εξουσία. Η κατάληψη της Γάζας από την Χαμάς αποδεικνύει ότι τέτοιο είδος συνδιασμός μπορεί να λειτουργήσει: κέρδισε τις εκλογές το 2006, και μετά έκανε μία βίαιη εξέγερση το 2007. Παρόμοιες διαδικασίες και συμβάντα γίνονται και θα γίνουν μάλλον στο Πακιστάν. Στην Μεγάλη Βρετανία ίσως πηγαίνουν προς την αντίθεντη κατεύθυνση, όπου η βία θα δημιουργήσει ένα πολιτικό άνοιγμα – εξού και η συζήτηση στα σχόλιά μας στην προηγούμενη ανάρτηση περί απαίτησης και πιθανής συζήτησης για Shari’a.

Ως συμπέρασμα, μόνο οι Ισλαμιστές – όχι οι Φασίστες ούτε οι Κουμουνιστές – πήγαν πέρα της ωμής βίας για να κερδίσουν την κοινωνική υποστήριξη και να αναπτύξουν την έκδοση 2.0. Επειδή αυτή πτυχή του Ισλαμισμού υπονομεύει τις παραδοσιακές αξίες και καταστρέφει τις ελευθερίες, μάλλον απειλεί την πολιτισμένη ζωή πολύ περισσότερο από ότι η κτηνωδία του Ισλαμισμού 1.0.

The writer (DanielPipes.org) is director of the Middle East Forum and Taube distinguished visiting fellow at the Hoover Institution of Stanford University.

http://israelyesgr.bravejournal.com/

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: